देवाची आराधना करताना चुकूनही करू नका या गोष्टी, नाही तर होऊ शकते खूप मोठे नु’क’सा’न…

देवपूजा हा आपण मनोभावे परमेश्वराशी साधलेला संवाद असतो. तो केवळ नियमितपणे करावयाचा एक उपचार नसून त्यामागे काही शास्त्र आहे. साक्षात भगवंताची आराधना करतांना विधिवत करा. त्यासाठी निदान खाली सांगितलेले नि’य’म अवश्य पा’ळा, तुमच्या श्रद्धेचे तुम्हाला नक्कीच फळ मिळेल.

देवपूजेत तासनतास घालवणे शा’स्त्रा’ला’ही अ’भि’प्रे’त नाही, परंतु जेवढे क्षण आपण देवाच्या सान्निध्यात घालवतो, तेवढे क्षण आपल्याला जगाचा वि’स’र प’डा’वा, हा या ईशपूजनाचा मुख्य हेतू असतो.

आपण दररोज एक उपचार म्हणून करत असलेली देवपूजा, ही भगवंतासाठी नसून आपल्यासाठी असते, हे सर्वप्रथम आपण लक्षात घेतले पाहिजे. पूजा हे ‘देवाचिये द्वारी उभा क्षणभरी’ राहण्याचे निमित्त असते. जीव आणि शिवाचा संवाद असतो.

पूजा करताना मन एकाग्र होणे अभिप्रेत असते. त्यामुळे मनापासून वाहिलेले एक बिल्वपत्र किंवा फुल भगवंतापर्यंत पोहोचावे, आपण अर्पण केलेला नैवेद्य त्याने ग्र’ह’ण करावा, अशी त्यामागील मुख्य भावना असायला हवी.

READ  दानधर्म करताना या गोष्टी चुकूनही करू नका दान, अन्यथा तुमच्यावरच येईल दा'रिद्रय.

मात्र प्रत्यक्षात घ’ड’ते काही वेगळेच! पूजा कोण करणार यावरून नवरा बायकोत वा’द होतात. कारण तेवढ्यापुरताही त्यांच्याजवळ वेळ नसतो. धु’स’फु’स’त दोघांपैकी एक जण पूजा ‘उरकून’ घेतो. पूर्वी हे काम घरातले ज्येष्ठ आ’त्मी’य’ते’ने आणि त’ल्ली’न’ते’ने करत असत आणि नातवंड त्यांच्याबरोबर बसून पूजा विधी शिकून घेत असत.

परंतु आता तसे होत नाही. ज्या आ’त्मा’रा’मा’शी आपला दिवसभरातुन क्षणभरही संवाद घ’ड’त नाही, त्याने आपल्या सं’क’टा’त धावून यावे अशी अवाजवी अ’पे’क्षा मात्र बा’ळ’ग’ली जाते आणि त्याने हा’क ऐकली नाही की त्यालाच दो’षी ठरवले जाते. या चुका टा’ळ’ण्या’सा’ठी शास्त्राने काही उपाय सुचवले आहेत…

  • परमेश्वराला कधीही एका हाताने नमस्कार करू नये.
  • देवपूजा झाल्यावर घरातल्या जेष्ठ, वडीलधाऱ्या व्यक्तींनाही आवर्जून नमस्कार करावा.
  • नामस्मरण, जप करताना एका जागी आसन घालून त्यावर शांत बसून करावा. जपमाळ धरलेल्या हातावर गॊमुखी धरावी. म्हणजे जप किती बाकी आहे, याकडे वारंवार लक्ष जात नाही. मेरुमणी येईपर्यंत जप पूर्ण होतो.
  • जप संपूर्ण झाल्यावर परमेश्वराला मनापासून नमस्कार करावा आणि आसनस्थान म्हणजेच बसल्या भूमीला स्पर्श करून तिलाही नमस्कार करावा.
  • देवपूजा करतांना तुळशीपत्रांचे स्थान महत्त्वाचे असते, परंतु असे असले तरीही द्वादशी, पौर्णिमा, अमावस्या आणि रविवार या दिवशी तुळशीची पाने खु’डू नयेत.
  • तुपाच्या दिव्याने कधीही तेलाचा दिवा लावू नये. तो स्वतंत्रपणे लावायचा असतो.
  • शनिवारी पिंपळ वृक्षाला कलशभर पाणी घालून प्रदक्षिणा मा’र’णे शुभ मानले जाते.
  • देव पूजन, यज्ञवि’धी इ. मध्ये काळ्या तिळांचा वापर करावा. पांढऱ्या नव्हे.
  • कोणत्याही धार्मिक प्रसंगी गरजवंतांना दान दक्षिणा ही नेहमी उजव्या हातानेच द्यावी.
  • भगवान श्रीशिवशंकराला बेल, गणपतीला दुर्वा, विष्णूला तुळस, लक्ष्मीला कमळ असे ज्या देवतेला जे जे प्रिय आहे ते मनोभावे अर्पण करावे.
  • एक महाशिवरात्रीचा दिवस वगळता अन्य कोणत्याही दिवशी शंभूमहादेवाला कुंकू वाहू नये.
  • परमेश्वराला वाहिलेल्या फुलांचे निर्माल्य झाल्यावर ते घा’णी’त किंवा गढूळ पाण्यात टाकून न देता बागेतील रोपांना खत म्हणून घालावे आणि पुर्नवापरात आणावे.
  • देवपूजा करताना आपले तोंड पूर्व दिशेला असावे. आपल्या हाताच्या डाव्या बाजूला धू’प दीप उदबत्ती ठेवावे आणि उजव्या बाजूला आरतीचे तबक ठेवावे.
  • परमेश्वर पूजा अर्चनेत तासनतास घालवणे शास्त्रालाही अभिप्रेत नाही, परंतु जेवढे क्षण आपण देवाच्या सान्निध्यात घालवतो, तेवढे क्षण आपल्याला जगाचा विसर पडावा, हाच खरा या देवपूजेचा मुख्य हेतू असतो.
READ  पूजेसाठी चढवलेला नारळ जर ना'स'ले'ले निघाला तर देव देत आहेत हा संकेत, लवकर जाणून घ्या काय असतो संकेत…

टीप : वरील माहिती ही हिंदू धर्मग्रंथातून संकलित केलेली असून भारतीय संस्कृती, धर्म परंपरा व त्यामागील कारणे, उपाय इ. माहिती सर्वांस व्हावी, हाच प्रांजळ हेतू. मानने न मानने हे व्यक्तिसापेक्ष आहे.
शुभं भवतु: !

Leave a Comment